وسایل آموزشی سگ

برای شروع فقط سه چیز لازم دارید: تشویقی کوچک و خوشمزه، یک قلاده یا هارنس هم‌اندازهٔ سگ همراه با بند، و چند دقیقه وقت ثابت در روز. فرمان‌های پایه مثل نشستن، ماندن و آمدن بدون هیچ وسیلهٔ خاصی تمرین می‌شوند. تونل، مانع یا زنگ آموزشی را وقتی اضافه کنید که سگ به جلسه‌های کوتاه عادت کرد و هدف مشخصی دارید، مثل تخلیهٔ انرژی یا خبر دادن برای بیرون رفتن.

آموزش رفتارهای پایه را می‌توانید از همان روزهای اول آمدن توله به خانه شروع کنید؛ اسم، جای خواب و جای دستشویی چیزهایی است که هرچه زودتر یاد بگیرد، راحت‌تر است. تمرین‌های فیزیکی‌تر مثل پرش از روی مانع باید منتظر بماند تا رشد استخوان‌ها و مفاصل کامل شود. سگ بالغ هم در هر سنی یاد می‌گیرد، فقط شاید به تکرار بیشتری نیاز داشته باشد.

برای سگ کوچک مناسب است، به شرط آنکه ارتفاع مانع و قطر حلقه را با قد او تنظیم کنید؛ تونل و میلهٔ اسلالوم معمولاً بدون تغییر برای جثه‌های کوچک هم کار می‌کنند. برای سگ مسن، تونل و حرکت مارپیچ آرام بین میله‌ها ورزش ملایمی است، اما پرش را حذف کنید و اگر سگ مشکل مفصل یا قلب دارد، پیش از شروع با دامپزشک مشورت کنید.

زنگ را همیشه در یک نقطه، کنار همان دری که از آن بیرون می‌روید، بگذارید و فقط وقتی سگ واقعاً برای دستشویی یا گردش بیرون می‌رود او را به زدن آن تشویق کنید. اگر سگ یاد گرفت برای بازی یا جلب توجه هم زنگ بزند، او را کوتاه بیرون ببرید، بی‌آنکه بازی کنید، و بلافاصله برگردید تا بفهمد زنگ یعنی فقط بیرون رفتن. با تکرار منظم، بیشتر سگ‌ها در چند هفته این رابطه را یاد می‌گیرند.

اول از روی برچسب ببینید اسپری برای جذب سگ به یک نقطه است یا برای دور کردن او؛ این دو برعکس هم کار می‌کنند. اسپری را روی سطح یا وسیله بزنید، نه مستقیم روی صورت و بدن سگ، و اگر روی پارچه یا مبل استفاده می‌کنید، اول گوشهٔ کوچکی را امتحان کنید. اگر هدفتان فقط دور نگه داشتن سگ از یک جای خانه است، اسپری باز دارنده سگ را هم ببینید. اگر سگ بعد از تماس با اسپری خارش، عطسهٔ مداوم یا قرمزی نشان داد، استفاده را قطع کنید و با دامپزشک تماس بگیرید.

دو یا سه جلسهٔ کوتاه پنج تا ده دقیقه‌ای در روز معمولاً از یک جلسهٔ طولانی نتیجهٔ بهتری می‌دهد، به‌خصوص برای توله که زود خسته و حواس‌پرت می‌شود. جلسه را وقتی تمام کنید که سگ هنوز مشتاق است، نه وقتی که خسته شده و اشتباه می‌کند. روزهایی که فرصت تمرین ندارید، یک بازی کوتاه با تاگ هم ارتباط شما و سگ را گرم نگه می‌دارد.

بخشی از آن‌ها را می‌شود: تونل و میله‌های اسلالوم در یک راهرو یا اتاق خالی جا می‌شوند و برای تمرین تمرکز و هدایت سگ کافی‌اند. پرش را فقط روی سطح نرم و غیرلغزنده مثل فرش یا کفپوش لاستیکی تمرین کنید، چون فرود روی سرامیک و پارکت به مفاصل فشار می‌آورد و خطر سر خوردن دارد. اثاث شکستنی را از مسیر کنار بگذارید و ساعت تمرین را طوری انتخاب کنید که صدای پریدن همسایه‌ها را اذیت نکند.

او را به زور از داخل تونل یا روی مانع رد نکنید؛ ترس با اجبار بیشتر می‌شود. تونل را کوتاه و صاف کنید تا سگ از سر آن انتهای دیگر و شما را ببیند، یک تشویقی را دمِ ورودی و بعد کمی داخل‌تر بگذارید و هر قدم جلو رفتن را پاداش بدهید. مانع را اول روی زمین بخوابانید تا فقط از رویش رد شود و ارتفاع را آرام‌آرام بالا ببرید.