انواع عفونت در سگ ها و روش های پیشگیری از عفونت های در سگ

سگ‌ها هم مثل ما به عفونت‌های مختلف دچار می‌شوند و سه نوع آن از همه رایج‌تر است: عفونت ناخن و انگشتان، عفونت گوش و عفونت دهان و لثه. اگر ناخن سگ‌تان ناگهان سیاه شده، دور آن ورم دارد یا سگ مدام پنجه‌اش را می‌لیسد، ممکن است عفونت ناخن داشته باشد و باید دامپزشک آن را ببیند. در این مطلب از مجله پت خرید می‌خوانید هر کدام از این عفونت‌ها چه نشانه‌هایی دارد، علت سیاه شدن ناخن سگ چیست، درمان عفونت ناخن سگ چطور انجام می‌شود و با چه کارهای ساده‌ای می‌توانید از این مشکلات پیشگیری کنید.

عفونت ناخن سگ: نشانه‌ها و علت‌ها

ناخن‌ها به سگ در راه رفتن، دویدن و پریدن کمک می‌کنند. اما اگر بیش از حد بلند شوند، بشکنند یا زخمی شوند، راه ورود باکتری و قارچ باز می‌شود. به عفونت ناخن و پوست اطراف آن در دامپزشکی پارونیشیا می‌گویند. این عفونت ممکن است فقط یک ناخن را درگیر کند یا چند ناخن را با هم.

نشانه‌های عفونت ناخن سگ

• قرمزی، ورم و گرمی پوست دور ناخن
• لیسیدن یا جویدن مداوم پنجه
• لنگیدن یا گذاشتن وزن کمتر روی یک پا
• ترشح چرک یا بوی بد از کنار ناخن
• تغییر رنگ ناخن، ترک خوردن، نرم شدن یا شکننده شدن آن
• جدا شدن یا افتادن ناخن

چه چیزهایی باعث عفونت ناخن می‌شود؟

• آسیب و شکستگی ناخن: گیر کردن ناخن بلند به فرش، پتو یا لای وسایل.
• بلند ماندن ناخن‌ها: ناخن بلند راحت‌تر می‌شکند و فشار غیرطبیعی به انگشت می‌آورد.
• رطوبت ماندگار: پنجه‌ای که مدام خیس می‌ماند، محیط مناسبی برای رشد قارچ و باکتری است.
• آلرژی: سگ‌های حساس پنجه‌هایشان را زیاد می‌لیسند و پوست اطراف ناخن آسیب می‌بیند.
• بیماری‌های زمینه‌ای: بعضی بیماری‌های پوستی، هورمونی یا ایمنی ممکن است ناخن‌ها را ضعیف و مستعد عفونت کنند. وقتی چند ناخن با هم درگیر می‌شوند، دامپزشک معمولاً دنبال این علت‌ها می‌گردد.

علت سیاه شدن ناخن سگ چیست؟

اول بدانید که در بسیاری از سگ‌ها ناخن به‌طور طبیعی سیاه است. رنگ ناخن به رنگدانه‌ی پوست و موی پنجه بستگی دارد و حتی ممکن است در یک سگ، چند ناخن سفید و چند ناخن سیاه باشد. پس سیاه بودن ناخن به‌تنهایی نشانه‌ی بیماری نیست. آنچه اهمیت دارد تغییر رنگ است، یعنی ناخنی که قبلاً روشن بوده و حالا تیره شده است.

درمان عفونت ناخن سگ

درمان عفونت ناخن سگ به علت آن بستگی دارد و تشخیص علت کار دامپزشک است. دامپزشک ممکن است ناخن را معاینه کند، از ترشح نمونه بگیرد یا اگر عفونت عمیق باشد، عکس رادیولوژی بخواهد. روش‌های رایج درمان این‌هاست:

• کوتاه کردن یا برداشتن بخش آسیب‌دیده‌ی ناخن تا محل عفونت تمیز شود
• شست‌وشو و خیساندن پنجه در محلول ضدعفونی‌کننده‌ای که دامپزشک تجویز می‌کند
• آنتی‌بیوتیک برای عفونت باکتریایی یا داروی ضدقارچ برای عفونت قارچی
• استفاده از قلاده‌ی محافظ یا پاپوش تا سگ زخم را نلیسد
• درمان بیماری زمینه‌ای مثل آلرژی، اگر عامل اصلی باشد

درمان عفونت‌های ناخن گاهی چند هفته طول می‌کشد، چون ناخن آهسته رشد می‌کند. دارو را دقیقاً تا پایان دوره‌ای که دامپزشک گفته ادامه دهید، حتی اگر ظاهر ناخن زودتر بهتر شد.

اشتباه‌هایی که در خانه نباید انجام دهید

• به سگ قرص یا پماد انسانی ندهید. بعضی داروهای انسانی برای سگ‌ها خطرناک‌اند.
• ناخن عفونی را خودتان از ته نکشید یا نبرید. این کار دردناک است و ممکن است خونریزی و عفونت را بیشتر کند.
• زخم را با پانسمان سفت و طولانی نبندید، چون رطوبت زیر آن جمع می‌شود.

چه زمانی فوراً به دامپزشک مراجعه کنیم؟

• ناخن شکسته و خونریزی بند نمی‌آید
• پنجه ورم کرده، داغ است یا چرک دارد
• سگ لنگ می‌زند یا اجازه نمی‌دهد به پایش دست بزنید
• چند ناخن با هم تغییر رنگ داده یا شکننده شده‌اند
• سگ بی‌حال است، تب دارد یا اشتهایش کم شده

پیشگیری از عفونت ناخن با کوتاه کردن درست ناخن‌ها

کمتر سگی پیدا می‌شود که هیچ‌وقت به کوتاه کردن ناخن نیاز نداشته باشد. سگ‌هایی که زیاد روی سطوح سفت مثل آسفالت و سیمان راه می‌روند، ناخن‌هایشان تا حدی خودبه‌خود ساییده می‌شود. اما ناخن شست (ناخن داخلی پا که با زمین تماس ندارد) ساییده نمی‌شود و باید هر چند هفته یک‌بار کوتاه شود. وقتی سگ بیشتر وقتش را روی سطوح نرم مثل چمن یا فرش می‌گذراند، ناخن‌هایش بلندتر می‌مانند.

برای خیلی از سگ‌ها ناخن گرفتن کار ناخوشایندی است، اما با چند نکته‌ی ساده می‌توانید آن را برای خودتان و سگ آسان‌تر کنید:

1. کوتاه کردن ناخن را از توله‌سگی شروع کنید تا سگ به آن عادت کند.
2. این تجربه را تا جای ممکن خوشایند کنید. بعد از گرفتن هر ناخن، سگ را تشویق کنید یا به او تشویقی بدهید.
3. یاد بگیرید ناخن را سریع و دقیق بگیرید. در مرکز هر ناخن بافت زنده‌ای با رگ خونی و عصب هست که اگر بریده شود، خونریزی و درد ایجاد می‌کند. در ناخن‌های سیاه این بخش دیده نمی‌شود، پس هر بار فقط کمی از نوک ناخن را بگیرید.
4. ابزارتان را تیز نگه دارید تا ناخن را تمیز ببرد و آن را له یا ترک‌دار نکند. یک ناخن‌گیر مخصوص سگ با اندازه‌ی مناسب نژادتان این کار را بسیار راحت‌تر می‌کند.
5. بعد از پیاده‌روی در گل یا باران، پنجه‌ها و لای انگشتان را تمیز و کاملاً خشک کنید.

اگر می‌خواهید قدم‌به‌قدم یاد بگیرید، روش کوتاه کردن ناخن سگ‌ها را بخوانید.

عفونت گوش در سگ‌ها و راه پیشگیری از آن

عفونت گوش یکی از شایع‌ترین عفونت‌ها در سگ‌هاست. سگ‌هایی که گوش‌های افتاده دارند یا شنا را دوست دارند، مثل گلدن رتریور و پودل، بیشتر در معرض آن هستند. داخل گوش این سگ‌ها مدت طولانی‌تری مرطوب می‌ماند و مخمرها و باکتری‌ها در محیط گرم و مرطوب راحت‌تر رشد می‌کنند. پوست مجرای گوش هم تا وقتی خشک نشده، سد محکمی در برابر عفونت ندارد.

سگ‌هایی که آلرژی دارند هم بیشتر دچار عفونت گوش می‌شوند. اگر سگ‌تان حساسیت فصلی دارد یا زیاد شنا می‌کند، گوش‌هایش را مرتب بررسی کنید. نشانه‌های رایج عفونت گوش این‌هاست:

• خاراندن گوش یا تکان دادن مداوم سر
• قرمزی و ورم داخل گوش
• ترشح قهوه‌ای، زرد یا چرکی
• بوی بد از گوش
• کج نگه داشتن سر یا حساسیت به لمس گوش

برای آشنایی بیشتر با این موضوع، مطلب مشکلات گوش در سگ‌ها را بخوانید.

نحوه بررسی و مراقبت از گوش سگ

1. گوش‌های سگ را مرتب نگاه کنید و بو کنید. اگر به عفونت مشکوک شدید، او را نزد دامپزشک ببرید.
2. جرم و چرک اضافه را فقط از بخش بیرونی و قابل‌دیدن گوش، به‌آرامی و با پنبه پاک کنید. گوش‌پاک‌کن یا هر وسیله‌ای را داخل مجرای گوش فرو نکنید.
3. موهای اطراف ورودی گوش را کوتاه نگه دارید تا هوا بهتر جریان پیدا کند. کندن موهای داخل مجرای گوش، مثلاً در پودل، فقط وقتی انجام شود که دامپزشک لازم بداند، چون ممکن است خودش پوست گوش را تحریک کند.
4. بعد از شنا یا حمام، بیرون گوش را خشک کنید. اگر سگ‌تان زیاد دچار عفونت گوش می‌شود، از دامپزشک بخواهید یک محلول شست‌وشو یا خشک‌کننده‌ی مناسب گوش معرفی کند.

عفونت دهان و لثه در سگ‌ها

بیماری لثه یا پیوره (التهاب لثه که در نهایت به لق شدن دندان می‌رسد) از رایج‌ترین مشکلات دندان در انسان‌هاست و در سگ‌ها هم بسیار شایع است. بسیاری از سگ‌ها تا حدود سه‌سالگی نشانه‌هایی از التهاب لثه پیدا می‌کنند.

ماجرا با چسبیدن باکتری‌ها و ذرات غذا به سطح دندان و تشکیل لایه‌ای به نام پلاک شروع می‌شود. پلاک به مرور با املاح بزاق سفت می‌شود و به جرم تبدیل می‌شود. این لایه‌ی سخت سفید، زرد یا قهوه‌ای، به‌خصوص در خط لثه، باکتری‌ها و ذرات غذا را بین لثه و دندان به دام می‌اندازد. باکتری‌ها لثه را ملتهب می‌کنند و این التهاب به‌تدریج به بافت و استخوانی که دندان را نگه می‌دارد آسیب می‌زند تا جایی که دندان لق می‌شود و می‌افتد.

نشانه‌های رایج عفونت دهان و لثه در سگ:

• بوی بد دهان
• قرمزی یا خونریزی لثه، مثلاً هنگام جویدن
• جرم زرد یا قهوه‌ای روی دندان‌ها
• جویدن با یک طرف دهان یا سختی در غذا خوردن
• دندان لق، شکسته یا تغییر رنگ داده

اگر لثه‌های سگ‌تان خونریزی دارد، ممکن است التهاب لثه داشته باشد و بهتر است زود برای معاینه نزد دامپزشک برود.

پیشگیری از بیماری لثه و عفونت دهان سگ

کلید مقابله با بیماری لثه، پیشگیری است و بهترین روش پیشگیری، مسواک زدن مرتب دندان‌هاست. می‌توانید از مسواک و خمیردندان مخصوص سگ استفاده کنید. خمیردندان انسان مناسب سگ نیست، چون سگ آن را قورت می‌دهد و بعضی از آن‌ها ترکیباتی مثل زایلیتول دارند که برای سگ سمی است. دستمال‌های مخصوص تمیز کردن دندان هم که دور انگشت پیچیده می‌شوند گزینه‌ی خوبی برای شروع‌اند. درباره‌ی روش‌های آن، مطلب نظافت دندان‌های سگ و فواید آن را هم ببینید.

جویدن اسباب‌بازی‌ها و تشویقی‌های جویدنی مناسب هم به کم شدن جرم کمک می‌کند. بسیاری از اسباب‌بازی‌های جویدنی سطح زبری دارند که روی دندان‌ها را تمیز و لثه را ماساژ می‌دهد.

شاید این مطلب هم برایتان جالب باشد: نکاتی درباره‌ی تمیز کردن دندان‌های سگ و گربه

مراحل پیشگیری از بیماری لثه

1. به سگ اسباب‌بازی جویدنی مخصوص سگ بدهید. هرگز استخوان پخته ندهید، چون خرد می‌شود و ممکن است گلو یا روده را زخمی کند. چیزهای خیلی سفت هم ممکن است دندان را بشکنند. وقتی سگ پوست خام یا جویدنی بزرگ می‌جود، کنارش باشید تا تکه‌ای در گلویش گیر نکند.
2. دندان‌های سگ را تا جای ممکن مرتب، بهتر است هر روز، مسواک بزنید.
3. سالی یک بار دهان و دندان سگ را برای معاینه نزد دامپزشک ببرید. اگر جرم زیادی جمع شده باشد، دامپزشک جرم‌گیری حرفه‌ای را پیشنهاد می‌کند.
4. جرم‌گیری کامل و تمیز کردن زیر خط لثه معمولاً با دستگاه اولتراسونیک و زیر بیهوشی انجام می‌شود. جرم‌گیری بدون بیهوشی فقط ظاهر دندان را تمیز می‌کند و به زیر لثه، جایی که بیماری پیشرفت می‌کند، نمی‌رسد؛ برای همین بیشتر دامپزشکان آن را توصیه نمی‌کنند.
5. مصرف آنتی‌بیوتیک قبل یا بعد از جرم‌گیری برای همه‌ی سگ‌ها لازم نیست. دامپزشک فقط در صورت عفونت شدید یا بیماری‌های خاص آن را تجویز می‌کند. هرگز خودسرانه به سگ آنتی‌بیوتیک ندهید.
6. دهان سگ را گاه‌به‌گاه برای پیدا کردن دندان شکسته یا لق بررسی کنید. اگر دندان شکسته یا تغییر رنگ داده‌ای دیدید، آن را به دامپزشک نشان دهید تا درباره‌ی درمان یا کشیدن آن تصمیم بگیرد.
7. در سگ‌های مسن‌تر گاهی برآمدگی‌هایی روی لثه دیده می‌شود. بسیاری از این رشدها خوش‌خیم‌اند، اما فقط دامپزشک می‌تواند این را تشخیص دهد. هر برآمدگی تازه یا در حال بزرگ شدن را نشان دهید.

عفونت‌های پوستی؛ مشکلی که اغلب از کک، کنه و آلرژی شروع می‌شود

پوست هم یکی از جاهایی است که عفونت در آن زیاد دیده می‌شود. خاراندن شدید به‌خاطر کک، کنه یا آلرژی، پوست را زخم می‌کند و باکتری‌ها یا قارچ‌ها راحت‌تر در آن رشد می‌کنند. قرمزی، جوش‌های چرکی، ریزش موی سکه‌ای، پوسته‌ریزی و بوی بد پوست از نشانه‌های رایج‌اند. کنترل منظم انگل‌ها نقش مهمی در پیشگیری دارد؛ روش‌های آن را در مطلب مبارزه با کک و کنه سگ بخوانید. برای سالم ماندن پوست هم شست‌وشو و برس زدن منظم و خشک کردن کامل موها اهمیت دارد که در راهنمای مراقبت از پوست و موی سگ توضیح داده شده است.

پرسش‌های پرتکرار

درمان عفونت ناخن سگ چیست؟

درمان به علت عفونت بستگی دارد و باید دامپزشک آن را مشخص کند. معمولاً بخش آسیب‌دیده‌ی ناخن تمیز یا کوتاه می‌شود، پنجه با محلول ضدعفونی شسته می‌شود و برای عفونت باکتریایی آنتی‌بیوتیک و برای عفونت قارچی داروی ضدقارچ تجویز می‌شود. درمان ممکن است چند هفته طول بکشد.

علت سیاه شدن ناخن سگ چیست؟

در بسیاری از سگ‌ها ناخن به‌طور طبیعی سیاه است و جای نگرانی ندارد. اما اگر ناخنی که روشن بوده تیره شود، ممکن است به‌خاطر ضربه و خونریزی زیر ناخن، عفونت باکتریایی یا قارچی یا گاهی بیماری‌های دیگر باشد. اگر تغییر رنگ با درد، ورم یا ترشح همراه است، سگ را نزد دامپزشک ببرید.

از کجا بفهمم ناخن سگم عفونت کرده است؟

قرمزی و ورم دور ناخن، لیسیدن زیاد پنجه، لنگیدن، چرک یا بوی بد و ناخن شکننده یا تغییر رنگ داده از نشانه‌های عفونت ناخن سگ‌اند. هرچه زودتر بررسی شود، درمان ساده‌تر است.

آیا می‌توانم عفونت ناخن سگ را در خانه درمان کنم؟

بهتر است این کار را نکنید. تمیز و خشک نگه داشتن پنجه کمک می‌کند، اما تشخیص نوع عفونت و تجویز دارو کار دامپزشک است. داروهای انسانی ممکن است برای سگ خطرناک باشند.

هر چند وقت یک بار ناخن سگ را کوتاه کنیم؟

بسته به سرعت رشد ناخن و سطحی که سگ روی آن راه می‌رود، معمولاً هر چند هفته یک بار. اگر صدای ناخن‌ها روی زمین شنیده می‌شود، وقت کوتاه کردن آن‌هاست. ناخن شست را فراموش نکنید، چون با زمین تماس ندارد و ساییده نمی‌شود.