آیا سگ ها و گربه ها واقعا دشمن هستند؟

سگ و گربه ذاتاً دشمن هم نیستند. اگر آشنایی‌شان را آرام و قدم‌به‌قدم پیش ببرید، اغلب سگ‌ها و گربه‌ها یاد می‌گیرند بدون دعوا در یک خانه زندگی کنند؛ فقط بعضی از آن‌ها به‌خاطر نژاد، سن یا تجربه‌های قبلی، سازگاری سخت‌تری دارند. در این مقاله از مجله پت خرید می‌خوانید آیا سگ واقعاً گربه را می‌خورد، چرا بعضی سگ‌ها و گربه‌ها با هم کنار نمی‌آیند و قدم‌به‌قدم چطور آن‌ها را به هم عادت دهید.

دشمنی سگ و گربه واقعا وجود دارد؟

سرمربی آمریکایی حیوانات، الیزابت همل، می‌گوید:

باور قدیمی که سگ‌ها و گربه‌ها نمی‌توانند با هم زندگی کنند، یک افسانه است؛ آن‌ها می‌توانند باهم زندگی شاد و آرامی داشته باشند!

طبق آمارها، ۵۶ درصد از آمریکایی‌ها از سگ یا گربه به‌عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌کنند و ۱۶ درصدشان هم‌زمان صاحب سگ و گربه هستند. یعنی زندگی مشترک این دو حیوان استثنا نیست، رایج است؛ اما رایج‌بودن به‌معنی بی‌ریسک‌بودن نیست، به‌خصوص وقتی یکی از آن‌ها هنوز طرف مقابلش را نمی‌شناسد.

آیا سگ‌ها واقعا گربه را می‌خورند؟

در اکثر قریب‌به‌اتفاق موارد، نه. سگ خانگی معمولی گربه را نمی‌خورد. چیزی که پشت این نگرانی رایج است، غریزهٔ شکار (Prey Drive) است: بعضی نژادهای سگ به‌خاطر تاریخچهٔ نژادی‌شان، وقتی گربه‌ای جلوی چشم‌شان می‌دود، رفتار تعقیب‌کردن نشان می‌دهند. این تعقیب می‌تواند برای گربه ترسناک و گاهی حتی خطرناک باشد، اما هدف سگ «خوردن» نیست؛ این یک واکنش غریزی به حرکت سریع است.

ریسک واقعی جایی بالا می‌رود که: سگ نژادی با غریزهٔ شکار قوی است (مثل هاسکی، سگ‌های تازی یا بعضی تریرها)، طرف مقابل بچه‌گربهٔ کوچک و بی‌دفاع است، یا آشناسازی بدون نظارت و خیلی سریع انجام شده. تا زمانی که رابطهٔ آن‌ها آرام و قابل‌پیش‌بینی نشده، هرگز سگ و گربه را بدون نظارت تنها نگذارید، مخصوصاً در روزهای اول.

چرا سگ از گربه بدش می‌آید و گربه از سگ می‌ترسد؟

بیشتر اوقات، ماجرا ترس است، نه دشمنی. گربه در برابر حیوان بزرگ‌تر و پرسروصداتر طبیعتاً محتاط می‌شود و واکنشش فرار یا غرولند دفاعی است. از طرف دیگر، زبان بدن این دو حیوان با هم فرق دارد و همین باعث سوءتفاهم می‌شود: تکان‌دادن دُم برای سگ معمولاً نشانهٔ هیجان است، اما همان حرکت در گربه نشانهٔ آزردگی و آماده‌شدن برای حمله یا فرار است. وقتی سگ با انرژی زیاد جلو می‌رود چون فکر می‌کند دارد «بازی» می‌کند، گربه آن را تهدید می‌بیند. یک تجربهٔ بد اولیه (مثل تعقیب‌شدن در همان روز اول) هم می‌تواند این ترس را برای مدت طولانی در ذهن گربه ثابت کند.

نژاد سگ و تاثیرش در ارتباط با گربه

نژاد سگ‌تان بسیار مهم است؛ تحقیق دربارهٔ تاریخچهٔ نژادش کمک زیادی می‌کند. بعضی نژادها از گذشته کنار انسان و سگ‌های دیگر کار می‌کرده‌اند و همین باعث اجتماعی‌تر شدن شخصیت‌شان شده، برای مثال:

• نژادهایی مثل لابرادور، گلدن رتریور و بیگل معمولاً راحت‌تر با گربه کنار می‌آیند.
• تریرها اغلب عادت به تنها‌ماندن دارند و همنشینی با انسان را به حیوان دیگر ترجیح می‌دهند.
• هاسکی و سگ‌های تازی به‌خاطر گذشتهٔ شکارگری، غریزهٔ تعقیب قوی‌تری دارند و سازگاری‌شان با گربه معمولاً زمان و نظارت بیشتری می‌خواهد.
• سگ‌های گله (مثل بوردر کولی) گاهی می‌خواهند رفتار گربه را «کنترل» کنند و همین خودش می‌تواند تنش ایجاد کند.

پیشنهاد مطالعه: راز نظافت گربه‌ ها با زبان شان ؛ چرا گربه ها هنگام نظافت، خود را لیس می زنند؟

چطور قدم‌به‌قدم سگ و گربه را به هم عادت دهیم؟

در ابتدای ورود گربه، برای کنترل سگتان نباید او را دنبال کنید، سرش داد بزنید یا بغلش کنید. به‌جایش یک بند نازک به قلاده‌اش ببندید؛ این بند باید نازک باشد تا سگ احساس آزادی کند و شما هم به‌راحتی بتوانید او را کنترل کنید. اگر سگ‌تان بند را می‌جود، می‌توانید روی آن یک دهان‌شویهٔ بدمزه بمالید. وقتی حس کردید حیوانات به هم عادت کرده‌اند، کم‌کم بند را کوتاه کنید و بعد آن را حذف کنید. برای همین کار، یک قلادهٔ مناسب و بند آموزشی از لوازم آموزش و کنترل رفتار سگ می‌تواند این مرحله را امن‌تر و راحت‌تر کند.

سعی کنید وقتی حیوانات جوان هستند آن‌ها را به هم معرفی کنید. دوران جوانی زمان شکل‌گیری شخصیت حیوانات است و بیشترشان در این دوره کنجکاو و انعطاف‌پذیرند.

روش کلی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد: اول بوی هم را از دو اتاق جدا به هم بشناسانید (مثلاً با جابه‌جاکردن پتو یا حولهٔ هرکدام)، بعد چند جلسهٔ کوتاه و کنترل‌شده با فاصلهٔ زیاد برگزار کنید، و هر بار که هردو آرام ماندند، همان لحظه پاداش بدهید. یک تشویقی گربه مناسب کمک می‌کند گربه رفتار آرام کنار سگ را با تجربهٔ خوب پیوند بزند. طول جلسه‌ها را کم‌کم زیاد کنید و هیچ‌وقت از یک مرحله زودتر از وقتش رد نشوید.

چیدمان خانه برای زندگی مشترک سگ و گربه

یک مکان امن برای گربه‌تان بسازید که برای سگ‌تان قابل‌دسترس نباشد. این مکان باید جای خواب گربه، ظرف غذا و آب در یک سمت، و خاک گربه در سمت دیگر داشته باشد؛ می‌توانید با محافظ یا مانع، ورود سگ را به این فضا بگیرید و فقط به‌اندازهٔ عبور گربه راه باز بگذارید. یک درخت گربه هم گزینهٔ خیلی خوبی است، چون به گربه اجازه می‌دهد وقتی خسته شد از دید سگ بالا برود و از آن بالا محیط را زیر نظر بگیرد بدون اینکه احساس تهدید کند.

برای خاک گربه و محل درست آن، روش درست استفاده از خاک گربه را بخوانید تا مکان و تعداد ظرف را درست انتخاب کنید. برای ظرف‌های غذا و آب هم بهتر است هرکدام مخصوص خودشان باشد؛ راهنمای ظرف غذای گربه مناسب در انتخاب کمک‌تان می‌کند. برای نکات کلی‌تر نگهداری گربه هم می‌توانید نکات مهم نگهداری از گربه؛ نکاتی که در پرورش گربه باید به آنها توجه کرد را ببینید. بیشتر این وسایل، از درخت گربه تا ظرف غذای جدا، را می‌توانید از یک پت شاپ مطمئن تهیه کنید.

اشتباهات رایج صاحبان سگ و گربه

باید اجازه دهید سگ و گربه خودشان با هم کنار بیایند؛ بزرگ‌ترین اشتباه صاحبان حیوانات این است که در واکنش‌های طبیعی آن‌ها نسبت به هم دخالت می‌کنند. اکثر گربه‌ها و سگ‌ها در مقابل هم غرولند می‌کنند؛ این واکنش طبیعی‌شان است. اگر دخالت کنید و سعی کنید آن‌ها را متوقف کنید، این واکنش بیشتر می‌شود و پرخاشگرتر خواهند شد. اشتباه رایج دیگر این است که غذای سگ و گربه را قاطی می‌کنند یا در یک ظرف مشترک می‌گذارند؛ در واقع بدن این دو حیوان نیاز غذایی متفاوتی دارد و همین اختلاط می‌تواند مشکل‌ساز شود، همان‌طور که در چرا غذای سگ را نباید به گربه داد؟ توضیح داده شده. اگر در خانه‌تان حیوانات دیگری هم دارید، پیش از اضافه‌کردن سگ یا گربهٔ جدید حتماً آیا نگهداری طوطی ها و حیوانات خانگی در کنار هم بی خطر است؟ را هم بخوانید.

چه زمانی باید به دامپزشک یا رفتارشناس حیوانات مراجعه کنید؟

غرولند و فرار در روزهای اول طبیعی است، اما بعضی نشانه‌ها جدی‌ترند و نباید نادیده گرفته شوند: اگر بعد از چند هفته هیچ بهبودی نمی‌بینید، گربه دائم پنهان می‌شود و غذا نمی‌خورد، یا سگ حتی با نظارت کامل کنترل‌ناپذیر و مصر به حمله است، بهتر است با دامپزشک یا یک رفتارشناس حیوانات مشورت کنید. این متن جایگزین تشخیص تخصصی نیست؛ در موارد پرخاشگری مداوم یا هر آسیب فیزیکی، حتماً به دامپزشک مراجعه کنید. برای شناخت بهتر نشانه‌های پرخاشگری در گربه، روش اصلاح پرخاشگری گربه را هم بخوانید.

سخن پایانی

سگ و گربه در واقعیت دشمن نیستند، ولی ممکن است بعضی از حیوانات با هم بداخلاق باشند. اگر فکر می‌کنید حیوان خانگی دیگری به منزل‌تان بیاورید، اول شرایط را بررسی کنید: آیا حیوان فعلی‌تان دوست دارد حیوان دیگری وارد زندگی‌اش شود؟ آن حیوان چه نقشی در زندگی شما خواهد داشت؟ این تصمیم یک تعهد ۱۴ تا ۲۵ ساله است، پس گرفتن نظر همهٔ اعضای خانواده، از جمله حیوان خانگی فعلی‌تان، خیلی اهمیت دارد.

پرسش‌های پرتکرار

آیا سگ‌ها واقعا گربه را می‌خورند؟

نه، سگ خانگی معمولی گربه را نمی‌خورد. نگرانی از این موضوع معمولاً به غریزهٔ شکار و تعقیب‌کردن برمی‌گردد، نه قصد خوردن. با این حال در نژادهای با غریزهٔ شکار قوی و در برابر بچه‌گربه، تا وقتی رابطه امن نشده باید حتماً نظارت داشته باشید.

چرا سگ و گربه با هم دشمن هستند؟

در واقعیت اغلب‌شان دشمن نیستند؛ آنچه دشمنی به‌نظر می‌رسد معمولاً ترس، غریزهٔ شکار سگ یا سوءتفاهم در زبان بدن دو حیوان است. با آشناسازی درست و تدریجی، بیشتر آن‌ها یاد می‌گیرند کنار هم آرام باشند.

چرا گربه از سگ می‌ترسد؟

گربه در برابر حیوانی بزرگ‌تر، پرسروصداتر و با انرژی متفاوت طبیعتاً محتاط می‌شود. یک تجربهٔ بد در آشنایی اول، مثل تعقیب‌شدن، می‌تواند این ترس را برای مدت طولانی در ذهن گربه ثابت کند.

بهترین روش عادت‌دادن سگ و گربه به هم چیست؟

شروع با فضاهای جدا، شناساندن بوی هم، جلسات کوتاه و کنترل‌شده با قلاده، و پاداش‌دادن به رفتار آرام. سرعت را گربه و سگ تعیین می‌کنند، نه تقویم شما؛ عجله‌کردن بیشترین اشتباه رایج است.

کدام نژاد سگ برای زندگی با گربه مناسب‌تر است؟

نژادهایی مثل لابرادور، گلدن رتریور و بیگل معمولاً راحت‌تر کنار می‌آیند؛ نژادهای با غریزهٔ شکار قوی مثل هاسکی یا سگ‌های تازی معمولاً به زمان و نظارت بیشتری نیاز دارند. اما شخصیت فردی هر سگ هم مهم است، نه فقط نژادش.